Om eerlijk te zijn is er voor mij niet slechts één plek die een bepaalde betekenis of een bepaald gevoel oproept bij mij. Maar als ik zou moeten kiezen zou Schotland als land en dan de stad Edinburgh in het speciaal dé plek voor mij moeten zijn. Al sinds ik een klein meisje was, is mijn familie zo vaak mogelijk op vakantie in Schotland geweest en de laatste keer was erg speciaal voor mij omdat ik voor het eerst in mijn eentje de stad Edinburgh mocht ontdekken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik al op dag 1 verdwaald raakte maar daardoor kom je wel de meest speciale plekjes tegen.
Bijvoorbeeld dit steegje met een ingang, die erg lijkt op een ingang die je hoort in sprookjes, dat leidde naar een hele klein parkje met de mooiste bloemen en vlinders. Werkelijk een stukje paradijs op aarde. Er waren op strategische plekken bankjes geplaatst waardoor je precies in het zonnetje kon zitten als je dat wilde. Het aparte was dat ook al lag dit stukje “ongerept” natuur aan een vrij drukke weg midden in het centrum, het er doodstil was. Alleen het zingen van de vogels was te horen. Dit alles zorgde voor een zeer ontspannen sfeer en gaf je goed de mogelijkheid om tot rust te komen en je geest
Maar de mooiste en meest speciale plek die ik ooit ben tegen gekomen is een klein begraafplaatsje in Edinburgh: Greyfriars Kirkyard. Het is genoemd naar Greyfriars Bobby, het hondje van Greyfriar dat na de dood van zijn baasje braaf en trouw het graf van hem bewaakte en beschermde tegen vandalen tot zijn eigen dood. Daarna heeft Bobby zijn eigen graf gekregen als een soort van beloning voor de bewezen trouw. Toen ik dit begraafplaatsje ontdekte was ik gewoon sprakeloos van wat ik zag. Niet alleen was het een plek met perfecte lichtinval ook heerste er een soort aparte stilte. Er liepen maar een handvol mensen rond en allemaal kwamen ze langs het graf van Bobby om daar bloemen of speeltjes neer te leggen en nadat ik het verhaal gehoord heb ik zelf snel een roos en een paar koekjes gekocht en die op het graf neergelegd. Ik denk dat deze plek de grootste indruk op mij heeft gemaakt omdat het zo’n “simpele” plek was maar toch zo veel kon vertellen.
Ik heb een hele middag rondgelopen op dit kleine begraafplaatsje en om eerlijk te zijn herinner ik me er niet vrij veel meer van behalve dat ik me nog nooit compleet heb gevoeld als toen ik net wegging van de begraafplaats…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten