School

Waar willen scholieren niet zijn? Juist. Op school. De meesten doen er alles aan om maar zo min mogelijk op school te hoeven zijn (behalve natuurlijk gewoon op tijd komen om nablijven te vermijden, dat is dan wel weer heel ver doorgedacht...). De meesten, ja, maar niet allemaal. Ik breng erg veel tijd door op school. Zelfs al vóór ik op Sorghvliet toegelaten was, kwam ik wekelijks in het gebouw voor mijn orkestrepetitie. Nu, ongeveer vijf jaar later, zijn er maar weinig plaatsen in het gebouw, waar ik nooit geweest ben. Bijna geen deur met daarachter een geheim. Hele weken heb ik er doorgebracht. Met musicals, projecten, orkestrepetities, vergaderingen, filmsessies, muziekavonden, en al die dingen die nodig zijn om mensen een fijne avond in de aula te bezorgen, en als het zo uitkwam, af en toe ook nog een beetje les. En door dat alles (of misschien wel andersom) ben ik me in Sorghvliet enorm thuis gaan voelen. Ik houd ervan door de gangen te lopen, om dat wat me bezighoudt nog eens te overdenken. Ik houd ervan om, na een lange repetitie, om half elf ‘s avonds nog een rondje te lopen in het donker. En als de vakantie weer voorbij is, houd ik ervan om op zaterdagochtend het gebouw weer te proeven. Klaar voor een nieuwe periode hard werk. Is dit vreemd? Misschien. Waarschijnlijk. Maar maakt dat het minder mooi?