De baai

Ik ben de afgelopen zomervakantie in Kroatië geweest. Mijn ouders hadden een zeilboot gehuurd, met een kajuit zodat we er ook in zouden kunnen overnachten. Ik keek erg uit naar deze vakantie omdat ik zeilen heel leuk vind om te doen. Wat ik alleen niet had verwacht, was dat de omgeving zo ontzettend mooi zou zijn. Onze dagen zagen er ongeveer zo uit:

We stonden redelijk op tijd op, zodat we nog ruim de tijd hadden om te zeilen. ’s Middags hielden we even pauze in een baaitje, we zwommen in de helderblauwe zee en lunchten op het dek. Daarna zeilden we nog een stuk en zochten dan tegen het eind van de middag een baai waar we konden ankeren, om te overnachten. Soms moesten we naar een haven omdat er geen geschikte plek was. Maar één avond kwamen we de perfecte baai tegen. Het was een inham in een klein eilandje. Het eiland was prachtig, het bestond uit rotsige heuvels met veel mooie bomen en planten. Maar het allermooiste was het uitzicht als je richting zee keek. Je keek uit over een lange streep helderblauwe zee, nergens was ook maar een andere boot, een eiland of zelfs een rots te bekennen. Het was betoverend. Het gaf me het gevoel alsof wij de enige mensen op aarde waren en dit kleine paradijsje hier speciaal voor ons was gemaakt.

Later lazen wij in de reisgids dat de baai waar wij hadden overnacht, bekend stond als één van de mooiste baaien van Noord-Dalmatië (het gebied in Kroatië waar wij waren) . En daar waren wij zomaar terecht gekomen! Van alle plekken waar we hadden kunnen belanden, kwamen wij, door puur toeval, bij een van de mooiste baaien van het hele gebied! Ik ben in ieder geval ontzettend blij dat we op die plek zijn gestuit, want ik heb er een hele mooie herinnering aan over gehouden.

Ik heb jammer genoeg geen foto’s van die ene baai. Wel heb ik foto’s van een eiland uit de omgeving: