Twintig jaar geleden kwamen mijn grootouders aan in het zuidwesten van Frankrijk. Zij hadden een stuk land gekocht met een oude vervallen boerderij met een ezels stal er naast.
Mijn grootouders vonden hier hun rust. Mijn opa is een echte boerenzoon, van kind af aan leerde hij alles kennen van het vak en had de echte gave van een klusjesman. Dit was zijn eigen project waar hij voldoening uit haalde. Mijn grootouders brachten grote delen van het jaar door in de Garonne, en steeds werd het huis weer een beetje opgeknapt. Dit huis betekend voor mij doorzettingsvermogen en passie. Mijn grootouders hebben veel werkuren in het huis zitten, ze werkten door weer en wind tot hun paleisje af was. Maar als ze aan het werk waren deden ze dat nooit met tegenzin er was altijd passie af te lezen op hun gezichten. Tegenwoordig brengen ze nog steeds veel tijd door in Frankrijk, maar door hun leeftijd zijn ze weer vaker in Nederland te vinden. Ondanks dat ze minder naar Frankrijk kunnen, zie je gelijk een glimlach in de gezichten van mijn grootouders als je over het huis begint.
“Het huis van niets tot iets”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten