Mijn binnenplaats

Toen ik vijf jaar oud was ben ik vanaf de Prinsegracht in het centrum van Den Haag verhuisd. Van mijn oude huis herinner ik mij vrij weinig meer, laat staan dingen die ik erin heb meegemaakt.

Vaag herinner ik mij een steile trap waar ik een keer vanaf gevallen ben maar daar blijft het dan ook bij. Wat me daarentegen wel is bijgebleven uit deze tijd is de binnenplaats die achter mijn huis lag, te bereiken via een steegje ietsjes verderop in de straat.

Nou reed ik een tijdje geleden op mijn fiets door deze buurt op zoek naar een adres in de Schilderswijk waar ik nog nooit was geweest en toen reed ik bij toeval langs dit pleintje waar ik sinds mijn vijfde niet meer ben geweest. Ik wist wel dat het daar in de buurt moest zijn maar ik reed er niet rond op zoek naar die plek, helaas kon ik er niet naar binnen want de toegang was dicht. Maar toen ik de binnenplaats zag gaf het me bijna een gevoel alsof ik droomde, de herinnering die me het scherpst bijstaat uit mijn vroege jeugd kwam in me naar boven.

Mijn toenmalige buurman, die helaas is overleden kon via de garage achterin zijn tuin ook deze binnenplaats op, dit staat mij allemaal heel scherp bij. Mijn ouders hebben me verteld dat ik ook altijd met heel veel plezier naar mijn buren ging als het lekker weer was.

Dit was het pleintje waar ik voor het eerst buiten heb rond gerend en buiten gespeeld, waar ik heb leren fietsen en waar ik voor de eerste keer van mijn fiets ben gevallen… Om daar na 10 jaar weer rond te mogen fietsen was echt heel mooi. Ik had echt het idee dat ik daar had genoten, dat ik elke keer vol plezier naar deze plek toe ging en me vrij voelde.

Ik hoop mijn kinderen later ook zo’n plek te geven waar ze zich zorgeloos weten te vermaken en dat ze er later de nostalgie van zullen kunnen proeven wanneer ze eraan terugdenken.